ARMENIAN POETRY PROJECT

Բացի սիրտս ու տեսայ, հոն կար ցաւ, մորմոք, կարօտ, արցունք… կամաց-կամաց հրելով տեղ պատրաստեցի նորերուն, հոն տեղաւորեցի՝ ափ մը ժպիտ, պտղունց մ...

Պարապ սարապ, աննպատակ կը թափառէր Արմէնը անծանօթ, խորթ, անհարազատ փողոցի մը մէջ: Տարբեր բնութիւն, այդքան ուրիշ որ քամին չէր փսփսար ականջ...

Կեանքի պարը պարեցի, ձեռքերս էին հայկական նազանքով, հայեացքս հպարտ ուղղուած դէպի վեր, ժպիտ մը գծուած՝ զեղչուած, իսկ աչքերս արցունքով խեղդո...

Աշխարհը ծառերը զարդարեց։ Ծառս ու ես զիրար կը փնտռենք. Տէն Հաակի շուկաներուն մէջ, շուարած ոտքերով, խելառ, մոլոր աչքերով, ծառս կը փնտռեմ...