Wednesday, December 17, 2014

KNAR GAVIN: Strindberg Gray

He was trying to teach me to economize with my language. Strindberg gray
he said, instead of

                         and I thought, sad stuff; plays. Okay: born, rented room,
to Dad & Mom business & bar, how could you not? Or thought,
I cannot be your Lithuania nor her other Armenia,
emptied into river if not skein-tangled senseless. He won’t say her name
and not a word of the thitherings. Only that she was lost. Don’t speak
the heavy hinges, the crushed-bud breaking of taste
from language. That sort of excess has no place in the new economy.

Strindberg gray, say, when one thinks only January, January, January.
Of the Occurrence as recurrent. A single gunshot
in Dempster’s cistern, the echo chambers of sleep. The gray lot
of days in low-light hospitals, Strindberg.

I’ll call him gray, his sitting heavy. And her so Strindberg with veil and rose,
her poised in shadow at the door. Funereal nails sunk
into knees would be dripping were they not so goddamn gray.

Excess was for days when my mother sat turning grape leaves
with three sets of pockets: Turkish, English, & Armenian, plus lemon to dry it all out.
By ten, they’d sewn up two; said one is more than enough.

“English, only, Sanossian.
You will speak what we speak.”

I don’t know what it’s like to lose
a language. Instead,

Strindberg gray, I say, when I want to bring his lost girl back. Strindberg gray,
though I cannot take from him January, July, or the months of coping between.
When my mother leafs through me in her memory banks, bits of face are missing;
sometimes I’m limbless or smear. Gray even scentless, and still all Strindberg.

I tell him, I raise her: be darlings and come scream with me
from all the pockets sown over. Maybe by late summer we’ll be humming:
Tennessee yellow; Tennessee, Tennessee.




Source: Poetry (December 2014).

Saturday, December 13, 2014

ASA INC ANNOUNCES 2014 "ARTHUR HALVAJIAN MEMORIAL" ARMENIAN POETRY COMPETITION

PRESS RELEASE

For Immediate Release
Contact: Nathalie Yaghoobian
E-Mail: asa@asainc.org

ASA INC ANNOUNCES 2014 "ARTHUR HALVAJIAN MEMORIAL" ARMENIAN POETRY COMPETITION

WARWICK, RI---The Armenian Students Association, Inc. (ASA Inc.) announced the start of its 5th annual poetry competition. Once again, the ASA, Inc. is partnering with the Armenian Poetry Project for the writing competition which is named in honor of the late Arthur Halvajian, a former ASA, Inc. trustee who led the Board of Trustees in sponsoring the first competition. The 2014 competition opens December 1st and the deadline for submissions is March 1, 2015. Competition winners will be announced in April 2015.

"Over the past four years we have received hundreds of entries from across North America and continue to be impressed with the creativity, quality, and range of poems we receive. We look forward to reaching out to even more communities in the coming months," said Alice Movsesian, a member of the ASA, Inc. Board of Trustees as well as its liaison to the competition organizing committee.

The Armenian Poetry Project, led by Lola Koundakjian, is a research and documentation site of 19th to 21st Century Armenian poets and poetry. Whether it is through its website/blog, Facebook, or iTunes presence - which features podcasts of recited works - the Project brings together writers from all walks of life across the world.

All individuals of Armenian descent, residing in the United States and Canada are invited to submit their work, in English or Armenian for the competition. Entries should be e-mailed to ArmenianPoetryProject@gmail.com with the subject heading "Halvajian ASA/APP Poetry competition". Only one poem per individual may be submitted.

The competition groups submissions into three categories; students (ages 12-17), college age (ages 18-22), and adult (ages 23 and older). A top prize will be awarded for each of the categories in the amounts of US $50 (students), $100 (college age), and $250 (adult).

Each poem submitted for the competition must be accompanied by the author's full name, age, home address/telephone number, students must include school name, and sponsoring teacher's telephone number.

You can learn more about the Armenian Poetry Project by visiting http://armenian-poetry.blogspot.com.

The Armenian Students' Association of America, Inc. encourages educational pursuits by Armenians in America and the raising of their intellectual standards, provides financial assistance in the form of scholarships to deserving Armenian students, develops fellowship among them, cultivates in them the spirit of service in the public interest, and acquaints them and the entire American community with Armenian culture.

Իգնա Սարըասլան: ԼՕ

Ա.

Օր մը թռչունները պիտի գաղթեն
Եւ ծաղիկները պիտի թառամին Լօ
Օր մը այս բոցերը պիտի մարին
Եւ քու գեղեցկութիւնդ պիտի անհետանայ Լօ
Մի մոռնար թէ ծառերը ծիլ չեն արձակեր աշնան
Լոյս երազներու քաղցրութիւնը ձեռքերուդ մէջ
Գինի բուրող առանձնութիւնս փշրէ Լօ
Կաթիլ մը պատրանք թափէ ապրումներուս մէջ
Պատանքի պէս ցուրտ մարմինս տաքցուր Լօ
Մի մոռնար թէ կարօտի զեփիւռ մը կը փչէ սրտիս մէջ
Կրակ շրթներդ շրթներուս մէջ թող հանգչին
Կաթնային մարմինդ սրտիս աւազանին մէջ թող լողայ
Մկաններու միջեւ թափառող ջիղի մը նման եկուր Լօ
Թեւերուս աղեղին մէջ տարփանքը ըմպէ համբոյր համբոյր
Մի մոռնար թէ երակներուս մէջ արիւնը քեզի համար կ՚եռայ
Օր մը թռչունները պիտի գաղթեն
Եւ ծաղիկները պիտի թառամին Լօ
Օր մը քու գեղեցկութիւնդ պիտի անհետանայ
Եւ իմ անունս ալ պիտի մոռցուի Լօ
Մինչ մեր սէրը սերունդներու շրթներուն վրայ պիտի անմահանայ
Օ՜ Լօ - Օ՜ Լօլա - Լօրա


21 3 1963


Ե.

Ծունկի եկեր եմ
տես
կը պաղատիմ Լօ
Մի մեղադրեր զիս
մեղքցիր դիցուհիս
Սրտիդ մէջ
բազկաթոռ չեմ ուզեր որ բազմիմ
անշուք անկիւն մը շնորհէ
կը բաւէ
Սրտիդ մէջ
անձայն անշշուկ կը նստիմ-
կը կծկուիմ
Եթէ արտօնես
արիւն կ՚ըլլամ երակներուդ մէջ կը շրջիմ
սրտիդ սէր
երակներուդ տենչ կը սփռեմ Լօ
Բայց օր մըն ալ չըլլայ որ
Անհրաւէր հիւրի մը պէս զիս վռնտես
Չըլլայ որ զիս սրտէդ նետես Լօ
- Նայլըն գաւաթ չեմ որ -
Ջարդ ու փշուր կ՚ըլլամ ես
Օ՜ Լօ - Օ՜ Լօլա - Լօրա
29. 7. 1965


Զ.

Դուն
կիթառներու լարերուն պէս
երկար մազեր ունիս Լօ
եթէ Քեզ չճանչնայի
- ով գիտէ -
թերեւս կիթառներու հեծկլտուքը պիտի սիրէի
Դուն 
մութ քարայրներու պէս
սեւ աչքեր ունիս Լօ
եթէ Քեզ չսիրէի
- ով- գիտէ -
թերեւս քարայրներու մթութիւնը պիտի պաշտէի
Օր մը
կիթառիդ վեցերորդ լարին նման պիտի լամ
եւ քարայր աչքերուդ մէջ արցունքի կաթիլ մը պիտի ըլլամ
Այն ատեն
շրթներուդ վրայ թառամող ժպիտի մը նման
պիտի մեռնիմ
պիտի մեռնիմ
պիտի մեռնիմ Լօ
Թող սրտիդ մէջ թաղեն զիս
Սրտիդ մէջ - սրտիդ մէջ թող թաղեն զիս
Օ՜ Լօ - Օ՜ Լօրա - Լօրա
30. 7. 1965

Tuesday, December 09, 2014

ՐԱՖՖԻ ՍԱՐԳԻՍԵԱՆ։ Ձօն Վերապրող Ծաղկին

Սիրոյ ջահը վա՛ռ պահեց, այդ ﬔծ մարդը վիրաւոր,
Սիրոյ առաքեալ էր ան, թէև մանկուց վիրաւոր,
Կեանքի ծիլ օրերուն արդէն` դէմ էր մրրիկին սասկահով,
Ամպրոպն անքամ չկրցաւ այս ծիլը քանդել արմատով։

Վերապրո՛ղ էր, վերապրո՛ղ, հազիւ ծլած` պոկուա՛ծ,
Պոկուած` հազի՛ւ իր նեկտարն ﬔղուի սրտին դիպած,
Քշուած անդի՜ն արմատը կախ, դէպի խորթ ծաղկանոցին,
Որ թօշնի որբացած` նեկտարն տալով օտար փեթակին։

Վերապրո՛ղ էր, վերապրո՛ղ, մրրիկներու կամքին հակառա՛կ`
Այդ ծիլն դարձաւ ծաղիկ, ու ապա կեանքի սիրերգակ,
Ու նոր կեանք սերմանեց իր տոհﬕ՛կ արմատներէն կիսելով,
Կիսեց անդադա՛ր, մէ՜կ առ մէկ, ﬔ՛ծ խնամքով, թել մ՛իսկ չխնայելով։

Վերապրող էր, ոչ լոկ իր անցեալով, այլ բոլո՛ր կեանքով արի,
Վրդովանքի մէջ` այս ծաղիկն դարձաւ հոմանիշը պայքարի,
Հողէն քաշեց յոյսի և հաւատքի ցանցառ սնունդներ`
Եւ բեղﬓափոշին սփռեց չորս դին` որպէս ոգորման հունտեր։

Արդ հանգչած է ան, այս խորթ հողին տակ, անտունի,

Վերապրող այդ տիտանը կը սնուցանէ դե՛ռ ﬔզ,
Պայքարողներո՛ւ կարօտը ունի` իր պայքարը անաւա՛րտ,
Մինչ ատենօք ձախո՛րդ մրրիկը դե՛ռ կ՛ոռնայ անհանդարտ։


Թորոնթօ, Քանատա

Այս բանաստեղծութիւնը լոյս տեսած է Ազդակ օրաթերթին մէջ

Monday, December 01, 2014

Peter Balakian: Rock ’n’ Roll


The groove in black vinyl got deeper

What was that light? A migrant
I slid into a scat,

and in the purple silk
and the Canoe

there was sleekness and a rear-view mirror.

And the Angels flew out of the cloisonne vase
They were the rachitic forks hanging in the midnight kitchen.
And so I called you after the house was still.
My turquoise Zenith melting

And you asked: what was that light?
I was spinning. I was the trees shivering,
and the snake of coiled light on the ceiling
was moonglow.

I wasn’t a fool in a satin tux.
I was Persian gold and blue chenille
I was the son of the Black Dog of Fate.

I said: I saw a rainbow of glass
above the Oritani Theater.

Lord, lead me from Hackensack New Jersey
into the white streak of exhaust.

Sunday, November 30, 2014

Quote for the month of November 2014

Now I undo the loops
of yarn I rested my head on.
Under each flower
a tufted pile loosens.

I feel the wool give way
as if six centuries of feet
had worn it back to the hard

earth floor it was made to cover.

Peter Balakian

Saturday, November 29, 2014

Peter Balakian: Mandelstam in Armenia, 1930


Between arid houses and crooked streets
a shadow could be your wife or a corpse
and a mule’s hooves sounded like Stalin’s
fat fingers drumming a table.

In the Caucasus eagles and hawks
hung in the blue’s basilica.
A swallow flew off a socle
into the wing of an echo–

history’s caw and chirp and bird shit
on the tombs in the high grass.
Oh hairy serrated stems
poppies flagged like tongues.

Petals of flat paper
lined your thumbed-out pockets.
Anther seeds burned your pen. 


From a cloud of broom a red bee stumbled,
to your fish-globe brain.
a casket of light kissed the eyebrows of a tree.
 
Lake Sevan’s rippling blue skirt
lapped you. Slime tongues got your eyes.
A half-dead perch slithered your ear.
When the evening air settled
on the creatures of the mountain
the sun was the Virgin’s head.

Here, where the bush grew with fresh blood
and ancient thorns, you picked the rose
without scissors. Became an omen.

Tuesday, November 25, 2014

ԽԱՉԻԿ ՏԷՏԷԵԱՆ: Ո´Չ ՄԷԿ ԲԱՂՁԱՆՔ

Ոչ մէկ բաղձանք, հարց ու տագնապ,
Ոչ իսկ երազանք
Կը բերեմ ձեր սեղանին ես այսօր,
Որ չտարուիք ձեր վէճերով բիւզանդական.
Երեկոյեան նիստերուն ձեր քննարկման, թէ բամբասանքի,
Եկէք հարց տանք. ի՞նչ մնացին փուչիկներէն ուռճացուած,
Զոր անհատնում ձեր շունչերով յագեցուցիք,
Ու խօսքերէն անդին, ո՞ւր մնացին գործերն այն հրաշալի,
Զոր շեփորեցիք անդադար։
Դուք, որ սովոր էք կերպարանափոխել կինը,
Ու վերածել տգեղութիւնն անոր գրաւչութեան անմրցելի,
Կամ ցոփութեան տիպարի,
Գուցէ վերածէք ձեր կիրքերը՝ շինիչ գործի,
Որ կը շրջէ մարդուն ապիկառ տագնապը
Յուսադրող տեսիլքի, ու բաղձանքը՝ իրականութեան.
Բերէք ինծի դո՜ւք ձեր երազանքները ի´մ դատաստանին,
Ու ձեզ կշռադատեմ ե´ս, գէթ անգամի մը համար։
Բերէ´ք ինծի հանճարեղ վրձինը Տալիի
Ու ես նկարեմ ձեր կերպարները անճոռնի,
Որ կը ցցուին անկոչ ու ընդմիշտ,
Տխուր թէ ուրախ ամէն առիթի՝
Մեր մոլագար աչքերուն դիմաց.
Ես վարսայարդար չեմ, ո´չ ալ՝ դիմայարդար,
Որ կեղծամներէն յարդարեմ շքեղութիւն իւրօրինակ,
Կամ փոշիներով բազմերանգ՝
Շպարեմ դէմքեր՝ խորշոմած ու կնճռոտած.
Մի´ համոզէք որ ձեզ չպարսաւեմ,
Կամ բարեխօսեմ՝ իմ ու իմ միջեւ.
Ժողովներու թէ բամբասանքի նիստերուն ձեր
Ես տեղ չունիմ, ոչ ալ՝ հարց ու երազանք,
Բոլոր հարցերն ու տագնապները վերածեցիք քուրջի,
Այլեւ փանտորայի շքեղ տուփի՝ վիժած տեսիլքներով լի,
Մարդը դարձուցիք ցից հանուած հրէշի,
Ժամանակն ալ վերածեցիք ձեր խաղադաշտին՝
Օտարացող հրապարակներուն վրայ:

Հիմա գիտէ՜ք ի՞նչ կ᾿ուզեմ հրամցնել ե´ս ձեզի,
Որպէս հաճելի նիւթ քննարկումի,

Այդ ալ խելքի չեկող խելօք շանս ճակատագիրն է յիրաւի։

ԽԱՉԻԿ ՏԷՏԷԵԱՆ
ԱՐԾԻՒ Շաբաթաթերթ, 
Հոկտեմբեր 2014, ԻԱ. Տարի, Թիւ 15-16, էջ 7:

Monday, November 24, 2014

Կարօ Արմենեան։ Ճգնութիան 7

                                                         
վանկերն ակունքէն
սղուած են նորէն

դէմքերն են հիմա
աններկայ  ու բութ

ձայներ կերկերուն
հնչիւններ կթոտ

կ՚ուզեմ ըմբռնել
խոհն այս անըզգայ

կճել դառնագին
խոհերու լեզուն

կ՚ուզեմ քայլ նետել
դէպի առօրեան

բանալ նորզնոր
ակերը խցուած

կ՚ուզեմ ծունկերով
փնտռել ճամբադ

քամել անյագուրդ
կաթիլդ ժլատ

ուզես կամ չուզես
արթննաս պիտի

պատռտես տենդով
պատանքդ  յոռի

ուզես կամ չուզես
յառնես պիտի դուն

քաջութեամբ յառնես
ու կանգնիս տոկուն



Կարօ Արմենեան






Sunday, November 23, 2014

Կարօ Արմենեան: [թաւջութակի լարեր]

թաւջութակի լարեր որոնք գիտեն լռել

      ու մորմոքներ բերել

                             մեր խնճոյքին

ձեր փէշերէն կախուած մեղեդիներ կան դեռ
         
     ու չլսուած բառեր

          ձեր դողացող շուրթին



խորքեր ունիք յղի
արգանդ ունիք հզօր
կոնքեր ունիք մսեղ
շրթներ ունիք աղու
կը գրկուիք դողով
կը բաբախէք տենդով
ձեր մկանուտ երգով
կը մղկտաք անզօր


թաւջութակի լարեր
աղեղն է որ հիմա
կը համբուրէ լալով
ձեր մթագնած լեզուն
կը փնտռեմ կրկին
սփոփանքի բառեր
երբ կը լռէք խոժոռ
թևերուս մէջ այսօր


կը մարմնանայ ոխով
ձեր ընդվզումն ահեղ
ես կը սիրեմ խանդով
ձեր ապստամբ լեզուն
կը զայրանայ նորէն
ձեր մայրական առուն
տապալելով բուներ
վարարելով անհուն


թաւջութակի լարեր
որոնք կ՚ըզգան թաքուն
վերջին ժամու խօսքին
աննպատակ լեզուն
որոնք կրնան խիզախ
թափահարել բաշեր
ու տրորել ամուր
ձեր տխրութեան հիւլէն
որոնք կրնան կանգնիլ
քառասմբակ վարգել
արհամարհել մաքուր
սրտակցութիւնն այս ձեր


Կարօ Արմենեան
Յունիս 30, 2013
Երևան



Saturday, November 22, 2014

Կարօ Արմենեան: Ճգնութիւն 16

այս շիշին մէջ դեւեր բանտեց ուխտի եկած նախնին
դեւեր որոնք հում միս կ՚ուտեն
                 կը սնանին պորտէն


այս շիշին մէջ լեցուց քէներ բիրտ համեմներ սիրոյ
խունկեր լղիրճ ու դաւադիր
                  հազար թոյներ աղու


այս շիշին մէջ զիրար գրկող հակոտնեայ կեանքեր
որոնք կաշիդ կը ճանկռտեն
                  դուրս գալ կ՚ուզեն բանտէն


այս շիշին մէջ անհուն գորով անգթօրէն լռող
անյոյս կռիւ անպերճ մարդու
                  եւ վաշխառու կարօտ


այս շիշին մէջ տենչերն իր մութ տեղաւորեց նախնին
տենչեր որոնք չեն յագենար
                  կ՚ուզեն խմել արիւն


այս շիշին մէջ իրիկնային սակարկութեամբ նրբին
կէսն իր պոկեց դրաւ պահուստ
                   չուառական չարչին


չզարմանանք ու չանիծենք ու չարանենգ խանդով
չյօրինենք առասպելներ կասկածելի փառքով
չխարխափենք եւ յանուն հօր չհալածենք որդին
չփնտռենք այպանելին այս տան շեմէն անդին


պարտքէն փախող հին մաքսաւոր ու բերանխուփ նախնին
այս շիշին մէջ եսն իր խեղդեց
                   մոլեգնութեամբ ահով

թողած ետին մարմինն իր սին անօթեւան թափուր
ինք սրբացած մաքրամաքուր
                  անգայտացաւ յերկինս


Կարօ Արմենեան

Thursday, November 20, 2014

ԻԳՆԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ: ՔԸԶԸԼՉԱԽՉԱԽԻ ՇՈԳԵԿԱՌՔԸ ԵՒ ԵՂԻՇԷ ՉԱՐԵՆՑ

Շաբաթը երկու օր
Չորեքշաբթի եւ Շաբաթ
Կը բանէր Քըզըլչախչախի շոգեկառքը

Առաւօտուն կը մեկնէր Կարսէն
Հանդիպելով Մէզրա – Եահնիլէր – Պաշկէտիքլէր
Գուրուտէրէ - Շահնալար կայարանները
Կը հասնէր Քըզըլչախչախ՝ սահման
Յետոյ դարձեալ նոյն կայարաններուն մէջ պահ մը հանգչելով
Կը վերադառնար Կարս

Գիշերուան լուռ մթութեան մէջ
Շոգեկառքի ժամանման սոյլը երբ լսուէր
Կարսը քուն կը մտնէր

Երկար տարիներ
Ան երթեւեկի միակ միջոցն էր
Որ Արփաչայը Կարս կը կապէր

Ամառը դաշտի գոյնզգոյն թռչուններ – արտոյտներ
Ծիծեռնակներ – վայրի բադեր կ՛ընկերակցէին իրեն
Կը մրցէին իրեն հետ
Ձմեռը երկաթուղին երբ ձիւնին տակ կը թաղուէր
Ճամբորդները կ՛իջնէին
Թիերով սառնապատ գիծերը կը մաքրէին

Իւրայատուկ եւ թախծոտ շոգեկառք մըն էր ան
Ան որ Կարսէն դէպի Արեւմուտք երբեք չէր ճամբորդած
Ան որ Արեւմուտքը բնաւ չէր տեսած – չէր ճանչցած
Կարծես հոն աքսորուած պետական պաշտօնեայ մըն էր
Կամ ցկեանս հոն ապրելու դատապարտուած բանտարկեալ մը

Մեկնումի պահուն ոչ ոք ողջերթ կը մաղթէր իրեն
Կամ ժամանումին ոչ ոք զայն կը դիմաւորէր
Քանի որ գիւղերը կայարաններէն շատ հեռու էին
Ուղեւորները իրենց գիւղերը հասնելու համար
Պարտաւոր էին երկարօրէն քալելու
Ճամբորդներն իրենց տոպրակներով
Հոգերով – կարօտներով բեռնաւոր
Կը քալէին ու կը քալէին յոգնաբեկ
Միայն Քըզըլչախչախի կայարանն էր որ
Մէջն էր գաւառակին

Եղիշէ Չարենց
Դեռ 22 տարու երիտասարդ բանաստեղծ
Որպէս ուսուցիչ կը պաշտօնավարէր
Պաշկէտիքլէր գիւղի դպրոցին մէջ
Եւ ամէն ամսագլխի
Կը նստէր Քըզըլչախչախի շոգեկառքը
Կ՛երթար Կարս – ստանալու իր ամսաթոշակը
Եւ ման գալու իր ծննդավայր քաղաքին փողոցներուն մէջ

Տարիներն անցան
Քըզըլչախչախը կոչուեցաւ Աքեաքա
Եւ օրերու խօլ գնացքին մէջ
Կպրապատ ճամբաներ – կամուրջներ կառուցուեցան
Այդ կպրապատ ճամբաներուն – կամուրջներուն վրայէն
Ինքնաշարժներ – հանրաշարժներ սուրացին
Որոնք գիւղերն իրարու կապեցին
Այն ատեն Քըզըլչախչախի շոգեկառքը
Իր սիրելիները կորսնցուցած որբի մը նման
Դառնութիւնն ու առանձնութիւնը ճաշակեց

Ժամանակը սառնաշունչ քամի մը դարձաւ
Փչեց - գոռաց – անցաւ ու գնաց
Այդ անմոռանալի օրերու վրայէն

Ոչ Քըզըլչախչախի շոգեկառքը
Ոչ ալ երբեմնի ուղեւորները մնացին
Կառախումբը անջատեցին
Քակեցին – քանդեցին – աւերեցին
Բաժան – բաժան ըրին
Տախտակները կոտրեցին
Որպէս վառելանիւթ գործածեցին
Մետաղեայ կազմածները հաւաքեցին – հալեցուցին
Ապակիները փշրեցին

Ոչնչացաւ – կորսուեցաւ – անհետացաւ
Մոռցուեցաւ տակաւ Քըզըլչախչախի շոգեկառքը
Մեզի միայն
Միայն յիշատակի փշուրները մնացին

Ապակիի փշուրներու նման յիշատակի փշուրներ
Որոնք կը խոցեն – կ՛արիւնեն սիրտերը մեր

ԻԳՆԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
13 Հոկտեմբեր 2014

Tuesday, November 11, 2014

Համաշխարհային ընթերցանութիւն նուիրուած հայոց ցեղասպանութեան 100 ամեակին Ապրիլի 24-ին 2015 թ.


2015 թ. Ապրիլի 24-ին, Պեռլինի գրականութեան միջազգային փառատօնը եւ
Պոդստամի Լեփսիւսի տունը կոչ կ՛ուղղեն համաշխարհային ընթերցանութեան,
նուիրուած` հայոց ցեղասպանութեան 100 ամեակին:

Հարիւրաւոր հայ մտաւորականներ` գրողներ, երաժիշտներ, երեսփոխաններ եւ
հոգեւորականներ 1915 թ. Ապրիլի 24-ին Կոստանդնուպոլսոյ (այժմ` Ստամպուլ) մէջ
ձերբակալուեցան ապա աքսորուեցան Թուրքիոյ ներքին շրջանները եւ մեծ մասամբ
սպաննուեցան: Այդ` սկիզբն էր մարդկութեան դէմ ուղղուած յանցագործութեան մը.
հայերու նկատմամբ տեղի ունեցած ցեղասպանութիւնը Առաջին համաշխարհային
պատերազմի տարիներուն ծրագրուած ու իրագործուած առաջին ցեղասպանութիւնն
է ժամանակակից պատմութեան մեջ: Օսմանեան կայսրութեան մէջ
ցեղասպանութեան զոհ գնաց աւելի քան մէկ միլիոն հայ:

Դէպքերը տեղի ունեցան համաշխարհային հասարակութեան աչքին առջեւ եւ
միանշանակ ապացուցուեցան գերմանական, աւստրո-հունգարական, իտալական,
ամերիկեան, սկանդինաւեան, հայկական եւ օսմանեան աղբիւրներով, ինչպես նաեւ
բազմաթիւ պատմական հետազոտութիւններով: Արդէն 1915 թ. Օգոստոսին New
York Times-ը կը գրէր կանխամտածուած ու ծրագրուած զտումներու եւ ոչնչացման
ծրագիրի մը մասին, որուն նմանը պատմութիւնը տակաւին չէր տեսած: Օսմանեան
կայսրութեան դաշնակից գերմանական կայսերական կառավարութիւնը յանգեցաւ
միեւնոյն եզրակացութեան` առանց անոր դէմ որեւէ քայլ բան ձեռնարկելու:
Թրքական քաղաքականութիւնը մինչեւ այսօր տակաւին կը հերքէ հայերու դէմ
իրագործուած օսմանեան ցեղասպանութիւնը, հակառակ անոր որ փաստերը
ակնյայտ են ու ծանօթ` արդէն մօտաւորապէս հարիւր տարիէ ի վեր: Հնդիկ գրող
Արունդհաթի Ռոյը այս գայթակղութիւնը ի թիւս այլ հարցերու, զայն եւս 2009
թուականին Պեռլինի գրականութեան միջազգային փառատօնին հրապարակաւ
քննարկման նիւթ դարձուց:

1915 թ. ու անկէ ետք անթիւ հայկական ձայներ լռութեան դատապարտուեցան:
Միւս ձայները, ինչպէս նաեւ աւելի ու աւելի շատ ձայներ ժողովրդավարական
թրքական քաղաքացիական հասարակութենէն, անկէ ետք աւելի բարձր դարձան ու
հանդէս եկան մոռացութեան դէմ: Ի յիշատակ զոհերու եւ ցեղասպանութեան
միջազգային ճանաչման պահանջով պայմանաւորուած` կոչ կ՛ուղղենք 2015 թ.
Ապրիլի 24-ին հայ հեղինակներու, ընդ որում նաեւ Սիամանթոյի, Կոմիտասի, Եղիշէ
Չարենցի, Ուիլիեմ Սարոյեանի, Յովհաննէս Շիրազի, Պարոյր Սեւակի, Յակոբ
Մնձուրիի, Սիլվա Կապուտիկեանի, Հրանդ Տինքի գրական գործերու
համաշխարհային ընթերցանութեան:

Առաջին ստորագրողներ`
Ռոլֆ Հոսֆելդ, Կոնրադ Կուհն, Ուլրիխ Շրայբեր, Հասմիկ Պապիան

Appeal for a Worldwide Reading for Armenia in April 2015/Lecture mondiale à l’occasion du 100e anniversaire du génocide arménien le 24 avril 2015

Worldwide Reading Commemorating the Centenary of the Armenian Genocide
on 24 April 2015

The International Literature Festival Berlin (ilb) and the Lepsiushaus Potsdam are calling for a worldwide reading on 24 April 2015 - the day that marks 100 years since the beginning of the Armenian Genocide.

Several hundred Armenian intellectuals – poets, musicians, parliamentary representatives and members of the clergy – were arrested in Constantinople (today Istanbul) on 24 April 1915, and deported to the Turkish interior where most of them were murdered. It was the start of a crime against humanity. The extermination of the Armenians during World War One was the first systematically planned and executed genocide of modern times. More than a million Armenians in the Ottoman Empire died during this genocidal campaign.

The events took place before the eyes of the whole world and were clearly documented by German, Austro-Hungarian, Italian, American, Scandinavian, Armenian and Ottoman sources as well as by a great number of historical research projects. As early as August 1915, The New York Times reported on a methodically planned programme of ethnic cleansing and extermination which was unprecedented in history up to that time. The German Reich’s government, which was allied to the
Ottoman Empire, reached the same conclusions without undertaking anything against what was happening.

The Turkish political world denies the Armenian Genocide up to the present day, although the facts have been known for more than a hundred years. The Indian writer Arundhati Roy has spoken publicly about this scandal on many occasions, including at the 2009 International Literature Festival Berlin. A great number of Armenian voices were silenced in 1915 and in the years thereafter. Since then, others have become loud and have spoken out against forgetting, among them an increasing number of voices from the democratic Turkish civil society. In remembrance of the victims and in association with the demand for international recognition of the genocide, we are calling for a worldwide reading on 24 April 2015, with literary texts from Armenian authors, among them Siamanto, Komitas, Yeghishe Charents, William Saroyan, Hovhannes Shiraz, Paruyr Sevak, Hakop Mntsuri, Silva Kaputikian and Hrant Dink.


First signatories: Rolf Hosfeld, Konrad Kuhn, Ulrich Schreiber, Hasmik Papian

Lecture mondiale à l’occasion du 100e anniversaire du génocide arménien le 24
avril 2015

Le Festival International de Littérature de Berlin (ilb) et la Maison Lepsius de Potsdam lancent un appel pour une lecture mondiale le 24 avril 2015, à l’occasion du 100e anniversaire du début du génocide arménien.

Plusieurs centaines d’intellectuels arméniens – des poètes, des musiciens, des députés et des ecclésiastiques – furent arrêtés le 24 avril 1915 à Constantinople, aujourd’hui Istanbul, puis déportés dans les régions intérieures de la Turquie, où la plupart d’entre eux furent assassinés. Ce fut le prélude à un crime contre l’humanité. Le génocide des Arméniens, survenu pendant la Première Guerre mondiale, fut le premier génocide planifié et commis avec méthode à l’époque moderne. Plus d’un million d’Arméniens périrent dans l’Empire ottoman, victimes du génocide.
Les événements se sont déroulés sous les yeux du monde entier et sont clairement attestés par d’innombrables sources allemandes, austro-hongroises, italiennes, américaines, scandinaves, arméniennes et ottomanes, ainsi que par de nombreuses recherches historiques. En août 1915, le journal The New York Times parlait déjà d’un nettoyage méthodique planifié et d’un programme d’extermination jamais vécu dans l’histoire auparavant. Le gouvernement de l’Empire allemand, allié à l’Empire ottoman, était parvenu à la même conclusion, sans rien entreprendre contre cela.
Aujourd’hui, la classe politique turque nie toujours le génocide des Arméniens commis par les Ottomans, bien que les faits soient clairement établis depuis près de cent ans. L’écrivaine indienne Arundhati Roy avait évoqué publiquement ce scandale, entre autres, lors du Festival International de Littérature de Berlin en 2009. 
D’innombrables voix arméniennes furent réduites au silence en 1915 et au cours des années qui suivirent. D’autres sont devenues plus fortes et ont pris la parole contre l’oubli et parmi elles, toujours plus de voix provenant de la société civile turque. En mémoire aux victimes et associés à la demande de reconnaissance internationale du génocide, nous appelons, le 24 avril 2015, à une lecture mondiale de textes littéraires d’auteurs arméniens, entre autres de Siamanto, Komitas, Yéghiché Tcharents, William Saroyan, Hovhannès Chiraz, Parouir Sévak, Hagop Mntsuri, Silva Kaputikian et Hrant Dink.

Premiers signataires : Rolf Hosfeld, Konrad Kuhn, Ulrich Schreiber, Hasmik Papian

Saturday, November 08, 2014

Esther Heboyan publishes new book: Beyond the Galata Bridge



Esther Heboyan, a regular contributor to the Armenian Poetry Project, has a new book out. Beyond the Galata Bridge is a collection of short stories depicting the life of Armenians in 1950s Istanbul and in late 20th century Europe. 

The book is available at CREATESPACE.

Here's an except.

"I can see many, many journeys. Chance encounters, some very good, some very bad. Stay away from the bad ones. I can see long journeys into far off countries. You shall become a nurse or a princess or a heroic mother. It's all the same anyway. But I have to teach you how to make anousch abour first. And also çörek. And also börek. By the way, I'm going to have another one of those. They're delicious. Do you fancy one?"

Hilda walked to the window and pressed her brow against the cold glass.

"Grandma, why is the world so dark?"

"The world is the world," answered the grand-mother. "Sometimes a good, safe place. Sometimes, not so good and not so safe."

About the author:
Esther Heboyan was born in Istanbul where she spent her early childhood. Later on, when her parents moved first to Germany, then to France, she attended schools in languages she didn't speak. After graduating from high school, she studied English in France and journalism in the United States. Beyond the Galata Bridge is the third part of her series on Armenian exiles. The first two volumes, Les Passagers d'Istanbul/The Passengers from Istanbul (2006) and Comme un dimanche d'août à Burgaz/Like a Sunday Morning in August on the Island of Burgaz (2011), were written in French. 

Tuesday, November 04, 2014

David Johnson: Covered with sand


Green Sea, pink sand – cheap, hot and jolly
Tourists, indifferent, head off in folly
Hordes of drunks, mindless tours 
Gilded, open minded admirers, bend Islamic laws 

Come dance and sing in a guilty land 
Bring Amnesia and banality hand in hand. 
Pass the flame, burn the history books
Dance and sing amidst rusty, butcher’s hooks.
Be a one with open minded fools 
Who’ve never lived under Ottoman rules 

They flock alike with hedonistic kin 
To a land that still admits no sin 
Gladstone’s shame, Disraeli’s pride 
Sing, dance all night; toast  genocide !
On Armenian graves let’s sing and dine 
 Sword slashed hills bear no guilty shrine

If Belsen’s had  beaches  it would be so cool 
A place to sing and dance and drool
Turkey’s cheap, it’s fun “ the service is good “
Bring your ignorance, we have Armenian blood.

Where next?
Where next ? 
Oh who could forget ?
Our last lovely trip to Han Chinese Tibet. 


David Johnson lives in Cheshire, England.


Saturday, November 01, 2014

Guidelines for submissions

The Armenian Poetry Project invites authors of Armenian heritage, or, individuals who write poems relating to the Armenian world, to submit their work for consideration.

1. Poems must be written in Armenian, English or French and must not be translations.

2. Armenian text must be in UNICODE.
To change your text into Unicode click here.

3. Up to 5 pieces are accepted for consideration. Send these by email along with a cover letter, short biography and a JPG picture.

4. Copyright must be included as well as information regarding previous publication.


Lola Koundakjian, Curator and Producer
armenianpoetryproject[at]gmail.com

Friday, October 31, 2014

Ինչպէս Հայերէնը ՀԱՅԱՏԱՌ գրել/Comment taper en arménien/How to type in Armenian

Ահա ինչպէս կրնաք հայերէն այբուբէնով գրել
Voici comment vous pouvez taper en arménien
Here is a step to step guide on how to type in Armenian

Nayiri.com, an online dictionary source, gives excellent information on how to type in Armenian. Here's the link to the how-to page











You may print this keyboard image to help you with Western Armenian typing. Other keyboards are available on the Nayiri site.


Good luck/Bonne chance/Յաջողութիւն՝ Լօլա

Wednesday, October 29, 2014

Christopher Atamian: Into the Woods


for N.S.

I
Into the woods I go
Ever faster ever slow
As green gives way to red
I walk along the riverbed
Some trees become fairies
Others soar in lofty aeries
Great armies doing battle
Young lovers kissing, prattle
A history of my world
Told daily, how it unfurl’d
In the morning and late at night
Like a martyr I go into the light.


II
Into the woods I go
Contrite that I do not know
How to save my people
How to pray in a steeple
From Cilicia and Mt. Lebanon
They came
Refugees all the same.
On Riverside Drive I think of them
As a young Orthodox maiden rips her hem.


III
Into the woods I go
Full of hope, full of dope.
I will not fast I will not slow
Just as I want I go.
I do not know many things
As I pull lightly on my silver rings-
Vincennes is what?--3000 miles away
And yet and yet
I think of Sarafian
Night and day.

Into the woods I go
And now blissful it begins to snow.


-Christopher Atamian

Tuesday, October 28, 2014

Յովհաննէս Ասպետ։ ՎԵՐԱԴԱՐՁ

Ատենօք մենք սիրում էինք իրար,
Մեր տան դռան շեմին ուրախ նստեր,
Ամռան երեկոյեան դէմ հողմավար,
Մենք փոխանակում էինք սիրոյ տաղեր:

Այն հին օրերը անցան ու գնացին,
Ու մենք հեռացանք սիրապարտ իրար.
Յուզում ու կարոտ շուտով պատեցին,
Դու վերապահ ես երկրում օտար:

Տարիներ սրտաճմլիկ ու ցաւագին,
Մնացի մութ կողմը ստուերներիդ.
Եւ սակայն լոյսի ցոլքեր ետ բերին,
Հեռաւոր արձականքը քո կանչերիդ:

Այսօր խոկուն անցնում էի ձեր ճամբով,
Սրտում հիշում էի քո յորդորած,
Վաղեմի սիրոյ խօսքերը՝ յուզմունքով,
Երբ տեսայ ձեր տան դուռը տոգորուած՝

Հարսանեկան ծաղկապսակներով . . . :


14/07/1966 Ռումելի Հիսար-Պոլիս
«Սիրոյ Քնար » գրքէն

Saturday, October 25, 2014

Memorial Program dedicated to Boghos Snabian (1927-2014)


Hamazkayin's PAKIN issues - redesigned website

A link for all to access past issues of PAKIN going back to 2008.


Enjoy!

Tuesday, October 21, 2014

Lola Koundakjian: Awakening

Click on the link to hear the audio recording of Awakening, read by the author,

There is a moment before you realize you are awake,

a split second, before the gentle whisper from the heater,
before the need for a glass of water,
or the removal of the sweater the cold night made you wear.

A moment, when your mind is occupied by a picture,
before grey cells remember tomorrow's agenda, or
realize that morning is quite far off
and the coffee is not already made.

A pause before the regurgitation of last night's program,
the excellent book turned into a bad film,
the zests of the salad at dinner time,
the fruity flavors of that red zinfandel.

Before the body overrules the mind to get up, or
turn in bed and return to oblivion,
end the interregnum, ignore it completely,
or take pen to paper and record it gently.


This poem has appeared in the Fall 2013/Spring 2014 issue of Big City Lit





Thursday, October 02, 2014

Wednesday, October 01, 2014

Vacation/Vacances/Արձակուրդ


The Armenian Poetry Project is on vacation while its curator travels to read at the Festival International de poésie at Trois-Rivières, Quebec, Canada.

During this period, please read through the Project's archives by clicking on the Author or Monthly links found on the right side of the page.

The Armenian Poetry Project contains over 2200 entries, many with translations and audio clips.

Best regards/à bientôt/ձ՝

Lola Koundakjian/Լօլա Գունտաքճեան
Curator and Producer, 
ArmenianPoetryProject[at]gmail[dom]com

Tuesday, September 30, 2014

Armenian Literary event in Toronto


Համազգայինի Գլաձոր մասնաճիւղի գրասէրներու խմբակի 27-րդ հաւաքին նիւթն էր Հայ Կին Գրողները Տարիներու Ընդմէջէն։ Ձեռնարկը ամսական հաւաքներու շարքին մաս կը կազմէ ուր ամեն ամիս երիտասարդ գրասէրներ իրենց նախասիրած գրողը կը ներկայացնեն։ Հաւաքը տեղի ունեցաւ 28 Սեպտեմբերին, Թորոնթոյի Հայ Կեդրոնի Յարութիւն Մանուկեան գրադարանին մէջ։ Մեղրի Մեսրոպեան, Մեղեդի Էթիեմեզեան, Արփի Ագըլեան, Մեղեդի Գալուստեան, Արեն Մնացականեան, Մուշեղ Գարագաշեան, Վարագ Պապեան ու Ռուբէն Ճանպազեան յաջորդաբար ներկայացուցին Սրբուհի Տիւսաբ, Զապէլ Ասատուր (Սիպիլ), Զապէլ Եսայեան, Սիլվա Կապուտիկեան, Մետաքսէ Պօղոսեան, Ալիսիա Կիրակոսեան, Վեհանոյշ Թեքեան եւ Լօլա Գունտաքճեան։ Հաւաքը վարեց Թամար Տօնապետեան Գուզուեան։ Աւարտին հանդիսավարը հրաւիրեց վերջերս գաղութս հաստատուած մանկական գիրքերու հեղինակ Զանի Շահինեան Մեսրոպեան. ան խօսք առաւ իր հրատարակած մատենաշարին մասին։ Ներկաները բարձր գնահատեցին տարուած աշխատանքն ու ներկայացումները։



Photo by Jack Kuzuian

Literary Quote: September 2014

....լեզուն չի՛ ներգաղթեր,
Զիս այստեղ հասկցող չկա՛յ.
Նամակները չեն հասնիր տեղ՝
Որքան ալ հասցէս հո՛ս ըլլայ:

Զուլալ Գազանճեան


Wednesday, September 24, 2014

Ռուբէն Խաժակ։ Խաղալի՞ք եմ միթէ


Խաղալի՞ք եմ միթէ,
Անզգամ մէկ ի՞ր.
Համոզուած ես որ չե՞մ զգար,
Եւ սիրտս քա՞ր է անկենդանի.
Կը կարծես որ այդքան հեշտ,
Կրնամ մոռնա՞լ ամէն ինչ.
Անտարբերութիւնդ իմ վերջս է,
Եւ ահա կը զգամ ոչինչ:


Թորոնթօ, Սեպտեմբեր 2014

Tuesday, September 23, 2014

Michael Stone: Day’s Start in Yerevan


The pavement is wet from the hose
The sun gets through the barriers
outer window, bars, inner window
The day’s potential is
the day’s being in
those morning hours
when the odd car fumes by
the neighbour’s dog barks,
a father upbraids a little girl,
and the made-up pretty girls
mince by on heels
too high for human feet.

Fall 2010

Monday, September 22, 2014

BANNED BOOKS WEEK 2014: September 21-27



Banned Books Week is an annual event celebrating the freedom to read. Typically held during the last week of September, it highlights the value of free and open access to information. Banned Books Week brings together the entire book community –- librarians, booksellers, publishers, journalists, teachers, and readers of all types –- in shared support of the freedom to seek and to express ideas, even those some consider unorthodox or unpopular.

For further information, please visit this link.

Կարօ Արմենեան։ կոպերուդ տակ տխրութիւնն է

կոպերուդ տակ տխրութիւնն է
չկրկնուող անուրջներուն
շշունչն անոր որ կը յառնէ
մահաքունէդ քու հնօրեայ
որ կը հպի ու նոյնհետայն
կը չքանայ ու կ՚անհետի
թողլով ետին համն այս աղու
մարմինէդ ներս այս անըզգայ

լերան ետին երկինք մը կայ
գետէն անդին երկիր մը նոր
կարօտի թևն այս կ՚երկարի
դէպի ոստանն իր նախահօր
նախահայրերդ անհետացան
մոռցնելով յետին սպին
եկան մարդեր հիմ փորեցին
քու հողերուդ պորտին վրայ
քու ջուրերդ փոխեցին հուն
ու լեցուցին ձորերդ ամէն
վերջին մատուռն ընկղմեցաւ
որպէս անյոյզ անյայտ եղեռն

քու մարմինդ հիմա կ՚ապրի
իր դժնդակ ու նոր կեանքով
կ՚ապրի առանց նախազգալու
առանց վճիտ գիտակցութեան
անարգաւանդ ապրումն ես դուն
քու բնոյթէդ ընդմիշտ խլուած
քու խորհուրդէդ լքուած ընդմիշտ
քու էութեամբ անընտանի
ափերուդ մէջ գիծեր կան դեռ
հետքեր կեանքի խորհրդաւոր
քեզ կը կանչեն ձայներ մեծղի
քեզ կը տանջեն վէրքեր բոսոր

եւ դուն կ՚ապրիս դուն միշտ կ՚ապրիս
առանց երբեք ընկրկելու
առանց երբեք յագենալու
առանց երբեք կամենալու
կ՚ապրիս գողուն ու զոյգ կեանքով
պարտաւորուած ամէն մէկուն
ու Պետրոսէն գողցած լումադ
վճար տալով քու Պօղոսիդ
յետոյ նորէն փոխ առնելով
տասնապատիկ հատուցելով
կ՚ապրիս յաւերժ անարգ կեանքով
գրաւ դրած քու ցնցոտիդ


կոպերուդ տակ յոգնութիւնն է
քու աներազ գոյակարգիդ
քու յուշերուդ ամուլ շղթան
քու յոյսերուդ մութ փակուղին
հեռուներէն կանցնի ճամբան
մեծահանդէս գինարբուքին
լսողութիւնն այս խժալուր
քեզ կը ձգէ ամէն անգամ
կը հաւատաս արշալոյսին
կը կախարդէ քեզ լուսընկան
յետոյ նորէն կը կծկուիս
կը յանձնուիս մահաքունիդ


Կարօ Արմենեան
Օգոստոս 25, 2013
Մըքլէյն