Showing posts with label Punig. Show all posts
Showing posts with label Punig. Show all posts

Wednesday, February 25, 2015

ՀԱՄԱՍՏԵՂ: ՄԱՀՈԻԱՆ ՏԵՍԻԼՆԵՐ

Պատուհանիս մէջ ցուրտ հովը դեղին 
Տերեւ մը ձգեց…
Քոյր իմ, մօտեցիր,
Տե՛ս, ո*վ է կ՚անցնի մօտի անտառէն:

— Մօտի անտառէն ուռերու վրայ 
Հովին պէս արագ դագաղ մը կ՚անցնի…

— Վերջալոյսը լուռ կը հատնի հիմա…
Ո՞վ է կը հատնի վերջալոյսին հետ…

— Հո՛ն դաշտերուն մէջ , վերջալոյսին հետ 
Կը հոգեվարի ծեր ձի մը կարմիր…

— Ա՛լ արեւ չ՚կայ , ալ մութ– է հիմա …
Այդ ի՞նչ ստուեր էր դողալով անցաւ…

Գորշ մութին մէջէն, տանիքներէն վեր,
Ագռաւներու սեւ երամ մը անցաւ …

— Ճրագիս լռյսր  շարժիլ ըսկըսաւ…
Հեռո՜ւն ի՞նչ բոց է, կը փըլի կարծես…

—Հո՛ն ծովուն  վրայ , հորիզոնին մօտ
Նաւ մը հրդեհուած կ՚րնկղմի ահա …

— Ճրագիս յոյսը ալ կը պապակի…
Այդ ի՞նչ աղմուկ է հեռուէն կուգայ …

— Լեռներէն ասդին ճերմակ գառներու
Հօտը զարհուրած,
Քաղցէն  կը  մայէ  ու աստղերան  տակ 
Քարեր կը  կրծէ…

Ճրագիս ձէթը հատնիլ սկսաւ …
Ա՜հ   քոյր, հեռացիր ,  փակէ դռները.

Լուո  փողոցներէն,   մութին մէջ  մահուան  ճիւաղը կ՚անցնի…։


Փիւնիկ, թիւ 25, 1920


Saturday, February 21, 2015

Եղեա ԳԱՍՊԱՐԵԱՆ: ԱՅԼԵԻՍ ՄԻ՛ ԳԱՐ

Հոն   կը   նստէիր,
Գինիին փարչը քու տեղդ է նստեր
Այն օրէն ի վեր որ գացիր չ՛եկար...
Բաժակը ձեռքիս քեզի յիշեցի.
Կարմիր է գինին, կարմիր են շրթներդ,—
Բաժակը շրթիս …Այլեւս մի գար, ալ չեմ սպասեր քու վերադարձիդ
Գինիին  փարչը քու  տեղդ է   նստեր…

Վերջին բաժակս ահա կը պարպեմ
Այսօր Մոռնալու տօնը կը տօնեմ 
Ու գինովցեր եմ…։



Եղեա ԳԱՍՊԱՐԵԱՆ Փիւնիկ, թիւ 25, 1920

Yeghia Kasbarian was a painter and author. He was born in Kharpert in 1896 and died in Massachusetts in 1935. His self-portrait is below. His writing appeared in Փիւնիկ (Phenix) periodical, published 1920-22 in Boston, MA. Many of Kasbarian's paintings are at the National Gallery in Armenia.