Յովհաննէս Թումանեան: ՆՄԱՆՈՒԹԻՒՆ

Եթէ մի օր, անուշ ընկեր,
Գաս այցելու իմ շիրմին
Ու նորաբոյս վառ ծաղիկներ
Տեսնես փռուած չորս կողմին,

Դու չկարծես, թէ հասարակ
Ծաղիկներ են ոտքիդ տակ,
Կամ թէ գարունն է այն բերել,
Իմ նոր տունը զարդարել։

Նրանք չերգած իմ երգերն են,
Որ սրտումս ես տարայ,
Նրանք սիրոյ էն խօսքերն են,
Որ դեռ չասած ես մեռայ:




RESEMBLANCE



If one day, dear friend,
you come to visit my grave
and see new blazing blooms
spread around it,

Do not think these are common
flowers beneath your steps,
or spring has brought them
to adorn my new home.

These are my unsung ballads,
which I carried in my heart;
they are those words of love
that before uttering I died.

Hovhannes Tumanian, 1869-1923. Translated by Hratch Tchilingirian)