Monday, July 11, 2011

Զապէլ Ասատուր։ Ծովուն

Մութ գիշերին լռութեան մէջ խորասոյզ,
Պատուհանիս առջեւ նստած կ՛երազեմ.
Լայնածաւալ ծովն հոն փրռուած է անյոյզ.
Ալիքներու հծծիւնն հազիւ կը լսեմ։

Սակայն կ՛զգամ լուռ թաւալումը ջուրին,
Դէպի անհուն, դէպի անծայր ափունքներ,
Անոր գաղտնի ոլորումները խորին,
Խըռովքն անոր ալուցքին մէջ եռուզեռ։

Ու կը նայիմ իմ հոգւոյն խորն յուսահատ
Որ անյատակ ծովուն այնքան կը նմանի.
Երանի քեզ, կ՛ըսեմ, ո՛ ծով, որ ազատ
Կը հետեւիս հովին որ զքեզ կը տանի։



Սիպիլ
Քընալը, Օգոստոս 1912

No comments: