Մարինէ Խաչատուր։ Բանաստեղծություններ

Ծիրանն ապրեց իր կյանքն ու պահածոյացավ,
Նորելուկ խնձորներն են շարվել կողք-կողքի:

Ապագան նրանցն է:

          *

Դեղձի բուրմունքից
պտտվում է գլուխս։

Արբա՜ծ եմ կյանքով։

          *

Ջո՛ւր… Ջո՛ւր… Վարդ
կարմիր, սպիտակ, հույս ու սպիտակ…
Նուռ…խաղող…ծիրան, խաղող…
ոսկի, դեղին, լույս ու դեղին։

Ինչպե՞ս ատեմ,
երբ այսքան հղի եմ սիրով։



«Գարուն», 1993թ