Tuesday, May 11, 2010

Մկրտիչ Պէշիկթաշլեան։ Եղբայր եմք մեք

Ի բիւր ձայնից բնութեան շըքեղ
Թէ երգք թռչին սիրողաբար,
Մատունք կուսին ամենագեղ
Թէ որ զարնեն փափուկ քընար՝
Չունին ձայն մի այնքան սիրուն,
Քան զանձկալի Եղբայր անուն։

Տո՛ւր ինձ քու ձեռքդ, եղբա՛յր եմք մեք,
Որ մրրկաւ էինք զատուած,
Բախտին ամէն ոխ չար ու նենգ
Ի մի համբոյր ցրուին ի բաց.
Ընդ աստեղօք ի՞նչ կայ սիրուն
Քան զանձկալի Եղբայր անուն։

Երբ ալեւոր Մայր Հայաստան
Տեսնէ զորդիս իւր քովէ քով,
Սրտին խորունկ վէրքն դաժան
Քաղցր արտասուաց բուժին ցօղով.
Ընդ աստեղօք ի՞նչ կայ սիրուն
Քան զանձկալի Եղբայր անուն։

Մէկտեղ լացինք մենք ի հընում...
Եկէք դարձեալ յար անբաժան
Խառնենք զարտօսր եւ ըզխնդում,
Որ բազմածնունդ ըլլայ մեր ջան.
Ընդ աստեղօք ի՞նչ կայ սիրուն
Քան զանձկալի Եղբայր անուն։

Մէկտեղ հոգնինք, մէկտեղ ցանենք,
Մէկտեղ թափին մեր քրտինքներ,
Ըզհունձ բարեաց յերկինս հանենք,
Որ կեանք առնուն հայոց դաշտեր.
Ընդ աստեղօք ի՞նչ կայ սիրուն
Քան զանձկալի Եղբայր անուն։

1 comment:

jean.asadour said...

Մկրտիչ Պէշիկթաշլեանի ՛Եղբայր եմք մեք՝ բանաստեղծութեան մէջ շեշտուած է
եղբայրական եւ հայրենասիրական յորդորանքը. Ինչ գեղծկութեամբ բացայայտած
եւ թարգմանած է իր սէրը՝ իր ժամանակի ապրումները՝ (1828-1868) ցաւն ու յոյսը Հայ ժողովուրդի:
Սիրենք մեր Հայ բանաստեղծները, կրկին կարդանք անոնց գործերը, չանանք հասկնալ անոնց հայրենասիրական ներշնչումը: Շնորհակալութիւն Հայ Բանաստեղծութեան Համացանցին որ մեզ կրկին յիշեցուց մեր անցեալի գրական մեծերուն:
Յովհաննէս Ասպետ Ասատուրեան (Jean Asadour)