Second Anniversary Blast

The Armenian Poetry Project
(Հայ Բանաստեղծութեան Համացանցը)
is excited to share with friends, authors and readers

the Second Anniversary Online Poetry Blast


I would like to thank all the authors who submitted to this year's Blast.
Special thanks to author William Michaelian, the Godfather of this Project.



Lola Koundakjian, New York City

Meredith Avakian: Silence is my Enemy

Silence is my enemy
He'll try to shut me up
But no muzzle
Can silence my voice
Not a choice
Just a destiny
As fate would have it
Some were meant to speak
For those who don't
Not because they don't want to
But because they can't

Silence is my enemy
Though he'll never succeed
I like my peace and quiet
But writing’s a need
As long as the message is shared
Our people will overcome
But if it's discontinued
Our battle never will be won
That's why he’s my nemesis
Closed mouths haven't been fed
Since the genesis
Prepare to harvest the feast

Silence is my enemy
All prophets must agree
Without proper communication
What kind of world would this be?
Silence really would love
For truth to be hidden
But as long as I'm alive
He's got to be kiddin'

Silence is my enemy
But out of respect
Please hold the applause
For a moment of silence


Meredith Avakian, February 2008

Marianne Azakian: Walking Home

night came suddenly.
A tree in front of me
blocked my steps.
I walked toward it.

The leaves turned gold;
they glowed in the dark.
I saw a book under the tree.
It spoke to me.

“Turn back,” it said,
“Go away. You’re not
wanted here!” The lake
behind the tree glimmered.

Two people played guards.
They called me closer.
I stood still. I played deaf.
The lake came closer.

I fell in. Everything
turned murky, I guess
this was the end.
I wish I was dry tonight

and walking home.


Marianne Azakian is a member of poet-principal Shahé Mankerian’s eighth grade class at St. Gregory’s Hovsepian School in Pasadena, California. Her poem echoes William Michaelian’s “Armenian Music,” which she chose to read during the school’s annual Café Poetry Night, held on April 19, 2008.

Click here to listen to the audio clip of Walking Home read by William Michaelian.

Click here to read the English and Armenian versions of Armenian Music by William Michaelian.

Արուսյակ Օհանյան:ԼՈՒՅՍ Է ՍԵՐՍ

Սերս լույս է, գույն չունի,
Սերս օր է, ձև չունի,
Սերս սիրուդ խմորումն է ,
Անսահման է, չափ չունի,
Արևածիր քո հոգին է,
Կշիռ անգամ սերս չունի,
Սերս ձեռքիդ նուրբ հպումն է,
Չունի հստակ հատկանիշ,
Սերս` միակ, անօրինակ,
Բացառում է հոմանիշ,
Սերս կարգի անկարգություն
Ու սահմանման հակասում է,
Հոգեպարար քո ձայնն է այն,
Որ անզորիս հակասում է,
Սերս լույսն է քո աչքերի,
Մայրամուտն ու այգաբացն է,
Մեր երկուսի պարզ բարդության
Հորինվածքն է,
Բարդ պարզության խիտ մանվածքն է,,.
Սերս` անզոր քո ջերմ գրկում,
Սիրուս թևով քեզ եմ գրկում
Ու հասկանում, որ աշխարհում
Գեթ ինձ համար ակնհայտը,
Ճիշտն ու լավը, բարին
Եվ կյանքում անհայտը
Քո անկշիռ ու անտեսակ
Հանելուկով վարակվելն է,
Անձև, անչափ, անօրինակ
Սիրուդ բուռն ելևէջով
Գայթակղվել- համակվելն է:
Ճիշտն ու բարին այս աշխարհում,
Բնակվում են քո աչքերում,
Եվ հոսում են ավիշիդ հետ,
Սիրտդ դարձնում ինձ առհավետ
Ձև ու չափի անհայտություն,
Տիեզերքի նոր հայտնություն:
Հիմա կասես` մի բուռ սիրտս` ի˜նչ տիեզերք,
Դա էլ պիտի պատասխանեմ.
Այն ինձ համար անչափելի օազիս է,
Եվ մեծ սիրո լայնատարած
Զմրուխտ եզերք:


Արուսյակ Օհանյան

Lola Koundakjian: After 14 days away I return

And yet the number
of dead soldiers
of famine and genocide victims
of homeless people has grown.

When will the tide turn?

June 7, 2007

Esther Heboyan: Round Trip I and II

ROUND TRIP I
Paris Orly Airport, January 4, 2006

airport lounge
children scream
lovers kiss

pink touches a woman’s hair and jeans
also bodies
draped like couches
are towed by grave mustaches

airport lounge
children scream
lovers kiss

errant eaters
clutching sandwiches
reel under
strips of infamous lettuce

airport lounge
children scream
lovers kiss

a father’s head
tilted
wants eye drops
only to writhe in desolation

airport lounge
children scream
lovers kiss

foggy weather in Istanbul announced
kinetic days (Hovsep handsomely a-saunter)
where you are forever
delayed













ROUND TRIP II
Istanbul airport, January 8, 2006

the windows of my world
hung low in the corner of my mind
hung shut in the prism of my dreams
hung blank in the yarn of my years

who says doors are entryways
in my case windows

a wintry city in twilight snow
and I come across my first window
joyous tidings at the siblings row
mother’s kisses tumble down below
my slippers of turquoise velvet though
were tossed onto the roof of sorrow

who says doors are entryways
in my case windows

the next noon beneath icy raindrum
towards my other window I roam
a child cringes before the awesome
a pedlar’s bear like a giant gnome
will cobblestep in cryptic boredom
my tinsel dimes for his kingdom

who says doors are entryways
in my case windows

now a porthole above the tarmac
slits the city aghast and far back
to each traveler a kismet rack
a seasonful of grinning knick-knack
one baby utters its howl exact
as if wired to a cloud’s milk-pack

the windows of my world

©Esther Heboyan

These poems were provided by the author for the Armenian Poetry Project's Second Blast .

Haig Khatchadourian: Lament for Lebanon

in the gathering of the waters*
barricaded by distance
from the bludgeoning of war
we kept our lament strictly personal
in the mined night our pain
cradled like lost lovers
in our muted hearts

the indifferent world looked on
as little children
forgotten by man forsaken by God
were crucified in the rubble of disemboweled
buildings
as fractured bodies twisted limbs
torn from the erstwhile living
softcarpeted the festering streets
with offal and omnivorous snarling flames
an arrogant invader proud in arms
raped a people desecrated a country
posing as savior
hailed by those who had professed
blood is thicker than water

yet we too were fully implicated
secure from the war’s blind blows
dug-in in the deep trenches of unremembering
time
our hands and faces too were smeared
with unresisting blood
we too went on our daily living
we too did nothing to stop the carnage

by the mediterranean’s bitter waters
the women of tyre and beirut wept
for their children
and would not be comforted



Haig Khatchadourian
July-August 1982
July-August 2006

*Native American name for Milwaukee

SOFIA KONTOGEORGE KOSTOS: Price of Petroleum

P
R
I
C
E
O
F
P
E
T
R
O
L
E
U
M
Inside the bellies
of petroleum tankers
live engine room monsters
they roar
for men
$
young men
$
able men
$
boil their blood
sizzle their veins
grill their brains
fry their feet stoke their ears
broil their legs
bake their teeth
stew their tongues
sear their souls
devour them whole
all day— all night long
young men, able men, giving their all
for the engine room monsters as they roar “MORE!”


Copyright SOFIA KONTOGEORGE KOSTOS, 2005.

To secure oil interests, the price of petroleum continues to be paid through lives destroyed by war in Iraq and Genocides in Darfur. The first victims were the Armenians, the Assyrians, and the Greeks—the millions of the original Christian inhabitants of Asia Minor (now Turkey).

Forgotten Genocides of the 20th Century: A Compilation of Poetry – Editor Ara Sarafian

Apollo: Live For You

Click here for the audio clip
Live for You read by Apollo 


Your history.....your childhood.....
The dreams that once lingered onto the cave walls of your thoughts...
The blind bats that flew away using nothing but sound and feel....
The ones that never made it back....The ones that were forgotten...
I live for you....
The child that died inside all of us....The tears that were cried inside....all of us....The drops that landed on our lips, as if to remind us what it tastes like to feel pain..To quench our inner hungers that have been yearning to feel.... something....Anything...I live for you...

For all of those who haven't learned that regret doesn't make any logical sense....For the wings that soared without realizing their butterfly effect served a purpose that's too complicated to ever be understood...But we have faith in it...
I live for you.
For the writer who put down the pen...And never wrote again.....For all of them who kept their thoughts as prisoners to the hearts...I live for you... For the women who are raising their children and having to be both heads of the household....When I'm out cold...I live for you.

For that person in your family that you never had a chance to say goodbye too....but you know that when you pray, their memories vibrate inside you...When you need somebody to cry to....I'll live for you....For that old man who waited his whole life to tell a woman that he loved her...And when he finally got to, it was at her tombstone.....Rusty.....I live for you.......
For the ignorant power-hungry people who have yet to realize that money...is just one form of energy....But love....is all forms of energy.......I live for you.. A beautiful mind is an ugly thing to waste.....An ugly mind is a beautiful thing to replace....Let yourself go....Don't tell yourself that you're letting yourself go......Just....let....yourself....go....Like you dont have any control of having control...

Hold on to the hope that music will go back to it's roots, and stop using the mainstream as an excuse. Every time you grab that microphone, you speak for all the silenced voices...The millions in the Armenian Genocide....The Jewish genocide...The African genocide....For all the children in Darfur...I live for you...
And if each one of my poems could turn into a star, I would write until the sky is filled with enough light to guide you towards the sun....I'll shine for you.........For the people who are paralyzed physically....For the people who are paralyzed emotionally......When you stop giving a damn about everything in the world....I'll care for you....For the people who have lost all hope and inspiration....Having a one-way conversation with a God who's never returned their phone calls....I'll pray for you.....Knowing that everything happens for a reason..a reason that takes more than one lifetime to understand....So as I grab your hand....and pull you off the bridge that you've spent your whole life creating....I'll write for you...
And if each breathe I don't take is a breathe that could've been used to create....I'll die for you...And once you learn to appreciate your life and make the best out of what you have....I'll no longer have to live for somebody who's living for themselves...

Copyright  "Apollo Poetry"  
You can view videos of Apollo's work on MySpace.com

Siroun Kaloustian: 3:16am

I like being awake
late
into the early hours

Here
I hear 
dreams of the world

My ears smile.

Listen,
  Marashtsi girls giggling
 conversations with whales
   birth tells its secret
    
   shhhh…(they don’t know I have come—found a door)

this door is a leaky faucet  ..
    ..
   ..
drip,
 drip,
  a few more dreams 
drop
  forming a puddle

Maybe
tomorrow
it’ll be deep enough for me to dive in and fish out my heart.

1/30/08
Siroun Kaloustian

Ara Arzumanian: A Memory of Smoke

The inside of my skull still swims in the memory of smoke
Blue, dense, brown, white and ashen clouds of black smoke
The smell of wood and metal engulfed in flame
The smell of burning engine oil
The algorithmic undulations of the poisonous black ether produced by
burning plastic
The odor of water dousing those flames; the sound of crackling wood
The unmistakable odor of burning human hair
The catastrophic smell of singed human flesh.
Some bullets pass through the body with such great velocity, that the
blood actually boils at the point of contact

A kitchen painstakingly cleaned by strong and proud hands
The hand embroidered doily which graced the breakfast table where a
sugar bowl was forever present next to the bowl of walnuts and raisins
The high chair in which she fed her son a soft boiled egg with butter
and salt each morning

The splatter of blood on the wall
The drips of it upon the ground
The startled expression upon her face
The final odor she knew in this world—that of her own singed flesh,
punctured kidney, and burnt liver
The collapse
to the yellow tile floor
The dissipation of the smoke exhaled by a disastrous revolver.

The yellow, holy smoke of incense burning at her funeral
The inconsolable despair of a motherless two-year-old boy.

10/13/07
5:40PM
LA

Evangeline Dardouni: Definition of Aurora

        Summer 2005


-Love showed up    out of nowhere
committed from creation
wanted in dreams
I dreamed in winter.  Waiting,
for warm nights,
knotted legs in
love, melted.
Into skin so foreign and good,
It’s my own-

Evangeline Dardouni

Aram Saroyan wins prestigious poetry award

The William Carlos Williams Award is given out by the Poetry Society of America for a poetry book published by a small press, non-profit, or university press.

The 2008 awardee is Aram Saroyan for Complete Minimal Poems, published by Ugly Duckling Presse. The award ceremony took place on April 21st, at the National Arts Club, in New York City.

Մանուկ Մանուկեան: Դառնութիւն

Ահա նորէն, ես ինծի, կը հարցնեմ տրտմագին,
Թէ մինչեւ ե՞րբ ցաւին հետ պիտի քալեմ միասին։
Թէ մինչեւ ե՞րբ կեանքը զիս, խորթ զաւակի մը նման,
պիտի յանձնէ իր վայրի քմայքներուն այլազան։


Մանուկ Ա. Մանուկեան
«Ճամբուս վրայ», անտիպ

Karen Kevorkian: Soft Music

the empty, very empty, great empty, and all empty
Highest Yoga Tantra




Lowspread the live oak leaves rattle

money in a cup. Fat whitewing doves
teeter on the power line. Soft music

having severed any relationship with
the body, she does not think
“my body”
a fingernail ringing, four times,
a crystal rim,
a hesitation between
the first two calls and the last

a middle place
lasting seven days but these days
are very long
millions of years
what absurdity




Grapelike sparrows in the eaves
soft racheting wings. Sweet fuss.
Usually no one in the room.

The emaciated woman
hairless gaunt woman

lift of shoulderblades wings’ absence

and after death a hungry ghost exits
from the mouth. If it is to be born
a god of desire,
the navel


Bruised (needle scars) flesh puckers
breeze quivering over smooth water
rainpocked sand

She raises a skinny arm to feel fog-hovering new hair
pats her head carefully

a god of magic
the ear

Knees give way. One hand steadies on the wall.
the other feeling what must be hair. A white mist
like wet dark limbs around them green haze collects.

a human exits from the eye



Are the leaves solid black?
No the sky’s grimed gauze
tunnels into the room where TV bodies
lie oddly angled in blooming loud fire

deafness within deafness
only smoke

fireflies appearing
in the dark
she does not know
what to call them

she cannot understand
what is rough what is smooth



Silken reassurance this tangle
the final diving into deep water

very clear emptiness
mind of the clear light

black and silklike sweet
licorice mucky
earth savor


Karen Kevorkian was born in San Antonio, Texas. Her book of poems, White Stucco Black Wing was published by Red Hen Press (Los Angeles, 2004). Her poems and stories appear in many journals as well as The Drunken Boat and in a recent anthology of work by artists and writers, the land of wandering. She is a member of the poetry board of Virginia Quarterly Review and teaches at the University of Virginia.

Կոմիտաս: Տըլէ եաման

Komitas' bust in the city of Quebec, inaugurated on July 6, 2008.


6 juillet 2008 - La Ville de Québec vient de dévoiler un buste du Révérend Père Komitas, poète, musicologue et compositeur arménien remis par le Comité national arménien du Québec. Ce dévoilement a eu lieu lors d'une cérémonie tenue sur l'Allée des poètes, rue D'Auteuil.





Dle Yaman, one of the most famous songs by Komitas.
Here's a modern rendition on this folk song as performed by HarTar

Here's a modern video adaptation of this classical song.



Տըլէ Եաման
Տըլէ եաման, արեւն առեր, Վանայ ծովին.
Տըլէ եաման, ես քեզ սիրի աշնան հովին,
Եաման, եաման, հէ՜յ։

Տըլէ եաման, վարդ բացուեցաւ, քաղել չկայ,
Տըլէ եաման, եարս բարակ էր, սեղմել չկայ,
Եաման, եաման, հէ՜յ։

Տըլէ եաման, լուսինն ելաւ, էս գիշերին,
Տըլէ եաման, եարս տեսայ, կէս գիշերին,
Եաման, եաման, հէ՜յ։

Տըլէ եաման, արի երթանք սարն ի սէյրան,
Տըլէ եաման, քէ տանողի տնիկ վերան,
Եաման, եաման, հէ՜յ։

Տըլէ եաման, եարս պզտիկ է, սիրել չկայ,
Տըլէ եաման, շատ խոտոտ է պաղել չկայ,
Եաման, եաման, հէ՜յ։

Evangeline Dardouni: Confession

August 2003

It will be okay
You don’t have to suffer
forever, in the abyss seeking redemption.
Just be gentle,

Life will happen anyway,
And the warm translucent stones
of God’s tears
will shower over you.

Over the desolate country and endless land
over the certainties and contradictions of life.
And the truths of the innocent new breath
are finally coming home.

Whatever your name,
no matter how unspoken, the love you want is possible.
Singing to you like a confession,
blunt and enthused

Again and again, saving your song
in the safe place you’ve made.


Evangeline Dardouni

Introducing Evangeline Dardouni

Evangeline Dardouni graduated from LIU Brooklyn in the spring of 03 with a degree from the Speech Communications and Theater/Performance Studies department, and a minor in English. She performed in LIU’s production of The Laramie Project in 2003. She has been previously published in The Downtown Brooklyn , issues 11, 12, and 13. In 2005 her work appeared at “Unpublished Underground”, a writing gallery in Williamsburg, Brooklyn. She lives and writes uptown, in Washington Heights.

Պետրոս Աֆէյեան։ Անակնկալ Արդարութիւն

(Չորեքշաբթի, 24 Ապրիլ 1996)

Չեղա՜ւ, չեղա՜ւ
չորեշաբթիս ահա չչեզոքացաւ,
չներեցինք,
չձգեցինք,
չմեղադրեցինք,
չորքոտանիները չարչարեցին՝
չափազանց չարութեամբ։

Չմեղաչեցին,
չնրբացան,
չաստուածներնին չուրացան
չեզոք չորեշաբթիս
ջրհեղեղով չորցուցին։

Չըսէս չապրի՞մ, չլսե՞մ ջուրը
չըսէս չյիշե՞մ, չնղմարե՞մ ջարդը…


Պետրոս Աֆէյեան

Ara Dinkjian interview in the Armenian Reporter

ԹԱԼԻՆ ԷՕԶԳԱԼԱՅՃԸ - ՏԷՕՔՄԷՃԻՕՂԼՈՒ: ԵՐԳ ԱՌԱՆՁՆՈՒԹԵԱՆ

Լուռ գիշերուան մթութեան մէջ տենդագին
Երբ կը նստէի առանձին, հաշուեյարդար մը ըրի
Ու աւելի լաւ ըմբռնելու համար, կեանքին իմաստը խորին
Ապրած օրերս մէկ մէկ աչքիս առջեւէն անցուցի։
Տեսայ բազում մարդիկ, դրամով ազնուացող,
Հագուստով, տունով, գոհարեղէնով մարդացող
Մեծ խնջոյքներ տեսայ, ընկերներու հասցէին սարքուող,
Պերճաշուք խրախճանքներ
Եւ դիմակներու ետեւէն արտայայտուած
Անոյշ խօսքեր իմացայ,
Սրտի բուն աղքատութիւնը ես անոնցմէ սորվեցայ
Եւ սէրերը, բարիքներու անկեղծ անուանուող
Ցեխոտ վատութիւններու մէջ խեղդուած գտայ։
Ու ատեցի մարդը մարդը չեղող, կերպարանքէ բաղկացող
Ատեցի սերը, իմաստը գիրքերու մէջ բանտարկուող,
Ազնուացուող, ներբողուող ու բարձրացուող։
Ես այդ մէկը փողոցներու մէջ բոպիկ ոտքով պտտող։
Դողացող, կիսաբաց ափերով գթութիւն մուրացող
Տգեղ, տգէտ, քանելի խօսքերով կից զարնուող
Չգանգատող, անմեղ խնդումներով միշտ ժպտող
Այն ցաւոտ աչքերուն մէջ պահուըտած գտայ։
Եւ ոչ սերը
Այլ պատճառած հաճոյքը, վիշտը, տենչը յարգեցի
Եւ առանց այլեւայլի
Մօր մը պէս, քրոջ մը պէս
Ապրուող, զցացուող, զոհողութեամբ սրբացող,

Պտաշարժ ու վշտաչարչար այն մեծ ուժը սիրեցի։
Չնդունեցի պարզուած դրօշակներով փառաւորուած
Ազատութեան եւ անկախութեան ոգեւոր ցնծութիւնները։
Ես կերպասի մը հովանաւորութեամբ չսահմանուող
Գաղափարները պաշտեցի։
Պերճ հագուստներու, շքեղ տուներու շուքին տակ չի ծածկուած
Քուրջերու մէջ նշմարուող իսկական ազնուութեան հոգի տուի։
Եւ ոչ ճիւղը, ոչ պտուղը հոյակապ ծառերուն
Այլ ծառը ծառի վերածող ու ցեխին մէջ մխրճուող
Անտեսուող ու զանց առնուող արմատները սիրեցի
Իմաստը այսպէս ըմբոշխնեցի։
Կեանքը կեանքի, սէրը սիրոյ, ազնուութիւնը արաքինութեան վերածող
Մտածումները ընտրեցի։
Ու ծանրացած խոհերով նստած սենեակիս մէջ մեկուսի
Այս խաբուսիկ աշխարհէն մեկնումի ժամս երբ խորհիմ
Թող զիս թաղէն քերթուածներուն, բառերուն մէջ այն խորին
Վայելելու համար ուժգնօրէն, նուիրական իմաստները վերստին
Թող զիս թաղեն առանց դագաղի, խառնուիմ մէջը մերկ հողին
Եւ ձգեն որ հանգիստ վերածուիմ արմատին, հիմն եւ բուն կեանքին
Պզտիկութիւններէ, վատութիւններէ, կեղծիքներէ փրկուած
Թող անբիծ քար մը ըլլամ, մեծանամ, բարձրանամ ու հսկայանամ
Լերան մը պէս առանձին
Ու գէթ քայլ մը, գէթ գայլ մը եւս մօտեցած ըլլամ
Երկնային սուրբ բարձունքներուն մէջ շողշողող
Իսկական արժէքներու, սիրոյ եւ կարեկցութեան հայրիկին։

ԹԱԼԻՆ ԷՕԶԳԱԼԱՅՃԸ - ՏԷՕՔՄԷՃԻՕՂԼՈՒ

Many thanks to Sevan Ataoglu for informing the APP about this talented poet. Talin Özkalaycı Dökmecioğlu recently passed away in Istanbul.

Արամեան Սանուց Միութեան նախաձեռնութեամբ բանաստեղծութեան յատուկ երեկոյ մը պիտի կազմակերպուի ողբացեալ Տիկին Թալին Էօզգալայճը Տէօքմէճիօղլուի յիշատակին։ Թուական։ Ուրբաթ 2 Մայիս 2008, Յաղորդակցութիւն։ 0216.336.07.90 - Քրիստին Տէլլալօղլու։

Article about Shushanik Kurghinian in AGOS

Մանուկ Մանուկեան: Կը մտածեմ

Կը մտածեմ թէ պիտի գայ օր մ՛ուր ես ակամայ,
պիտի տանիմ սեւ հողին յանձնել իղձերս բոլոր,
ալ աչքերս չունենան պիտի իրենց առաջուայ
կեանքոտ բոցերն ու թաքուն խորհուրդները սիրածոր։

Մանուկ Ա. Մանուկեան
«Ճամբուս վրայ», անտիպ

Karen Kevorkian: The Dozen Crows Calling Blackly

White bodied woman at the window
of the brick house that rouges
                                  a white morning. Come back to bed
 
from the unwound sheets. Only what’s observed
                                the black crow caw
 
not a dog’s bark
                               black diagonal echo
                                                                  unwinding peel
knife paring
                              seeking pith every morning
 
                              gray squirrel shooting down a wet limb
every morning the slide down
 
                             an arm raised against
                             eyelids’ red scald

Karen Kevorkian

Գեղամ Սարեան: Հայ Մարտիկի Երգը

In the early 70's a groundbreaking album came out in France. The self titled Յարդար Hartar, the duo of Harout Bezdjian and Vicken Tarpinian proved to be the only LP collaboration of this duo.
Their studio album included many folk songs including this one. Click to hear Garod transferred from the original LP.

Թռչեի մտքով տուն, ուր իմ մայրն էր արթուն
Տեսնեի այն առուն, կարոտով ես ամուր, որ ամեն մի գարուն ջրերով վարարում, կարկաչում էր սարերում
Տեսնեի այն առուն, կարոտով ես ամուր, որ ամեն մի գարուն ջրերով վարարում, կարկաչում էր սարերում

Թեքվեի աղբյուրին, կարոտած պաղ ջրին
Լինեի հանդերում, մեր կանաչ մարգերում ուր ծաղկունքն էր բուրում ուր մարում օրերում հողն եր ինձ միշտ համբուրում
Լինեի հանդերում, մեր կանաչ մարգերում ուր ծաղկունքն էր բուրում ուր մարում օրերում հողն եր ինձ միշտ համբուրում

Հայրենիքն իմ սրտում, թե չընկնեմ ես մարտում
Ա՜խ իմ մայր թանկագին, տուն կգամ ես կրկին, կսփոփեմ քո հոգին համբույրով, սրտագին կսեղմեմ քեզ իմ կրծքին
Ա՜խ իմ մայր թանկագին, տուն կգամ ես կրկին, կսփոփեմ քո հոգին համբույրով, սրտագին կսեղմեմ քեզ իմ կրծքին


Խոսք` Գ. Սարեանի, երաժշտ. Ա. Սաթյանի

Դասական ուղղագրութեամբ՝


Թռչէի՜ մտքով տուն,
Ուր իմ մայրն է արթուն
Սպասում իր որդուն՝
Անհանգիստ ու անքուն։

Տեսնէի այն առուն
Որ ամէն մի գարուն
Ջրերով վարարուն
Կարկաչում էր սարերում։

Թեքուէի աղբիւրին,
Կարօտած պաղ ջրին,
Նրա զով համբոյրին
Ու թաւիշ մամուռին։

Լինէի հանդերում,
Ուր ծաղկունքն են բուրում,
Ուր մանուկ օրերում
Հովն էր ինձ միշտ համբուրում։

Ու հանդարտ, մեղմաբար
Հօտն իջնէր սարից վար,
Գրկէի ես մի գառ,
Ու հոգիս մանկանար․․․

Եւ յոգնած ու նկուն,
Երբ իջնէր իրիկուն,
Մի ծառի շուաքում
Աչքերիս իջնէր քուն․․․

NOSTALGIA

Gegham Sarian, 1902-1976

I wish I could fly home in my thoughts,
Where my mother stays awake,
Waiting for her son,
Restless and sleepless.

I wish I could see the little stream,
Which every spring,
With swelling waters,
Would sing among the mountains.

I wish I could turn to the spring,
To its long-desired icy water,
To its cool kiss,
And its velvety moss.

I wish I could be in the meadows,
Where flowers fill the air with fragrance,
Where, in my childhood days,
The breeze would always kiss me.

And gently, softly,
The flock would descend from the mountain,
I would hold a little lamb,
And my soul would become a child’s again...

And weary and downcast,
As evening slowly fell,
Beneath the shade of a tree,
Sleep would close my eyes...

Translated by Vartan Matiossian