Thursday, January 25, 2007

Արուսյակ Օհանյան: Թոնրախաղ

Եկա՞ր, բարև', իմ քաղաքի մայրամուտ,
Լուռ ու հեզիկ, հարսնատես,
Փնտրտուքիդ այս վարանոտ,
Ինձ կարգել եմ քեզ լրտես։


Քո առաջին դող ու շնչից,
Հիմա աստղեր կբույլես,
Կապույտ մթի թթխմորից,
Հրաշք գիշեր կհունցես։


Աչքս՝ աստղիդ, թևերս էլ քեզ գրկաբաց,
Տես, ընդառաջ եմ գալիս,
Զեփյուռածով ծոցիքդ բաց
Հուշերս քեզ եմ տալիս։


Եկա՞ր, բարև', իմ քաղաքի լույս գիշեր,
Կնոջ նման հոգսաշաղախ ու հոգնած,
Բաց ձեռք ու ափդ լավաշե,
Արևահամ կարմիր հացով այգաբաց։
Արուսյակ Օհանյան 26.06.2000



Copyright Arusiak Ohanyan

Used here by kind permission of the author.

1 comment:

narine karamyan said...

Սիրելի Արուսյակ,

Ձեր երկու գործերը հրաշալի են` և մետաֆորները, եվ կերպարների շարանը մետաքսերի պես շարված բառերի մեջ: Դա հենց իսկական հայի, Երևանցու ընկալումն է - եվ շա~տ կարոտ է առաջացնում այդ ծանոթ, մաքուր, իսկական վիճակը: Կարոտեցի~ իմ քաղաքը: Ամուսնուս հետ միասին էին կարդում, եվ նա էլ հրճվանքով լսում էր դասական ոճով գրված բանաստեղծությունները: Իսկ այդպիսի մաքուր Հայերեն և լեզվի իմացություն` վաղուց չէին լսել - դա էլ էր կարոտալի:
Անչափ ուրախ եմ, որ մենք դեռ ունենք այդպիսի մարդիք, այլ էլ երիտասարդ ներնդի մեջ - ուրախ ենք ձեր ունեցած հաղթանակներով ու նվիրումով:Լիովին միանում եմ Շուշանի խոսքերին ներքևում` ուրեմն ամեն ինչ առջևում է: Կեցցե~ք…

Լավագույն ցանկություններով,
Նարինէ, Կարեն